Waarom ik eigenlijk zo weinig weet

Grauwe dag is het vandaag, dinsdag de 30ste.
Ach een beetje regen zijn we wel gewend in Nederland. Vorige week zei ik het nog tegen een client: “You have to get use to this, it is always raining here”, waarop hij zei: “Don’t worry I don’t mind a little rain”.

Nee natuurlijk niet dacht ik. Wie klaagt er nou over regen? Een Godsgeschenk. Regen is nodig voor vele dingen, de oogst, het.. ja ik kan verder eigenlijk niets meer bedenken. Ik weet gewoon te weinig van de natuur en al dat soort belangrijke dingen. Ik weet gelukkig wel dat ik er te weinig over weet. Ik begin lichtelijk te beseffen dat ik over veel dingen eigenlijk bar weinig weet. Ik wil wel graag meer weten maar weet gewoon niet waar ik moet zoeken.

De client waar ik naar refereerde in het begin van dit blog is een vluchteling. Zoals sommige van jullie weten verricht ik vrijwilligerswerk in het Asielzoekerscentrum bij mij in de wijk. Daarnaast gaat mijn afstudeerstage ook over de vluchtelingen. Ik doe iets voor hen en zij doen iets voor mij, twee vliegen in 1 klap. Om even terug te komen op het weinige dat ik weet. Sinds ik vrijwilligerswerk doe in het Asielzoekerscentrum wordt ik steeds vaker met de neus op de feiten gedrukt. Laatst nog had ik het met een van de clienten over Kerst. Ik vertelde hem uitgebreid over hoe Kerstmis in Nederland gevierd wordt. Ik vertelde dat ik Kerst een van de leukste tijden van het jaar vind. En dat ik naast Turks ook Nederlands ben en mezelf echt zie als een product van beide culturen. Nadat ik flink heb lopen pronken over hoe modern Nederland is en hoe Kerst mensen bij elkaar brengt, verteld de beste man mij dat hij zelf ook altijd kerst gevierd heeft in Syrie. Hij verteld mij dat het grootste winkelcentrum in Damascus voor de oorlog altijd erg mooi versierd werd in de kerstperiode. Ik betrap mezelf er op dat moment op dat ik een vooroordeel heb over zijn land van herkomst. Ik, die zelf familie in Turkije heeft wonen en weet dat er daar Kerst gevierd wordt, ga er blindelings vanuit dat Syrie minder Westers is dan Nederland. ‘Maar er wonen toch alleen maar moslims in Syrie’, hoor ik mezelf denken. De beste man is naast super intelligent ook nog eens helderziend en zegt: “Er wonen heel veel verschillende groepen mensen in Syrie. Voor de oorlog woonde we allemaal vredig samen”. Nadat hij deze zin uitspreekt verschijnt er een geforceerde glimlach op zijn gezicht. Een glimlach die ik van hem herken, hij zet deze glimlach vaker op als hij mij en mijn collega’s helpt met het vertalen van een gesprek tussen ons en Arabisch sprekende clienten. Een glimlach die niets anders weerspiegelt dan teleurstelling.
Ik voel mij enorm schuldig over mijn vooroordeel. Wanneer ik na de werkdag naar huis fiets vraag ik me af hoe ik tot dit vooroordeel kom. Ik realiseer me dat ik eigenlijk bar weinig weet over Syrie. Ik weet dat het een oorlogsgebied is. Maar wat weet ik verder van Syrie? Voordat ik werkte op het Asielzoekerscentrum wist ik niet eens dat Syrie een heel welvarend land was voordat er verschillende oorlogsbelanghebbende het land besloten te verwoesten. Ook wist ik niet dat iedere inwoner van Syrie bij de 18e verjaardag 5000 lira kreeg. En dat zij een huis kregen wanneer zij trouwde. Wanneer ik google naar de munteenheid van Syrie kom ik erachter dat de lira vervangen is door de Engelse pond. Hmmm strange? weer iets waar ik zo weinig van af weet.

Hoe komt het dat ik zo weinig van Syrie weet? Waarom weet ik meer over Amerika, Australie, Frankrijk? Waarom is mijn beeld vorming over Syrie zo beperkt. Waarom denk ik wanneer ik aan Syrie denk enkel aan de IS en aan oorlog. Wanneer ik google naar de situatie van Syrie voor de oorlog struin ik enkel op wat artikelen van de NOS waarin geschreven wordt over de terreur in het regime van Assad. In diezelfde artikelen lees ik dat de partij die sinds 1970 actief is “iedereen massaal onderdrukt”. Grappig wel dat wanneer ik dit aan mijn clienten voorleg zij dit niet kunnen beaamen. Zij vertellen mij: “Our country was wonderfull to live in. Since 2011, than everything changed”.

Ik beloof mezelf vanaf vandaag dat ik wat meer mijn best doe om naar ‘schone’ informatie opzoek te gaan. Ik zou namelijk met alle liefde de Facebookpagina oprichters van de anti-asielzoekerspagina en de pro-Wilders pagina’s de mond willen snoeren. Maar ik ben van mening dat ik dit alleen kan wanneer ik zoveel mogelijk kennis heb over het geen waarover we praten.
Grapje, zoveel kennis heb ik niet nodig om een van deze Facebookpagina oprichters de mond te snoeren. Maar haat bestrijdt je niet met haat, enkel met kennis.

Vandaag weet ik weer en beetje meer over belangrijke zaken. Omdat ik in gesprek ga met mensen die ervaringsdeskundige zijn. De mens zal nooit het leed begrijpen van anderen wanneer zij de ervaringen niet geleefd hebben. Daarom kan de mens nooit zo begaan ziijn met de ander als dat zij doet overkomen. Wel kan men zich bewust zijn van het feit dat zij naar ervaringsdeskundigen zal moeten luisteren, willen zij er echt kunnen zijn voor een ander.

Een paar foto’s van Syrie voor de oorlog? (ja zelfs na een halfuur doorklikken op Google kom ik enkel dit soort foto’s van Syrie tegen. TERWIJL IK IN TYP: SYRIE VOOR DE OORLOG).
Over beeldvorming gesproken…

 

 

 

Advertenties

GirlsTableof20

girlstableof20 logo

I am proud to represent to you: The official timeline of the project GirlsTableof20!
I’m honered to be the Multimedia Representative of it.

Girls table of 20 is a dialogue table that helps girls navigate through their career path, by granting them tools to ensure their participation in the labor market. With our grassroots approach, in collaboration with European institutions, youth organizations and influential women in the field, we prepare girls for a future of equal qualification on the labor market. Our political approach attempts to provoke a political debate to shift mindsets and create equal opportunity. Where equal qualification and equal opportunity meet, the voices of the women of color in Europe are heard.

When interested; take a look!
(( and use the hashtag ‪#‎Iamimmigrant2‬ ))

http://timeglider.com/timeline/919ac982baa7ade0

G(irls) 20 summit 2015 Turkey Istanbul

G(irls) 20 summit 2015
g20 girls summit turkey 2015
Ik heb zojuist een skype gesprek gehad met de ambitieuze Christella
die nu as we speak on her way to Istanbul is!
Wat gaat Christella daar doen?
Christella gaat naar Istanbul omdat zij de Nederlands afgevaardigde is voor het project (G)irls 20 summit 2015 Turkey.

Wat is de G20?
G20 is een groep bestaande uit 19 landen en de Europese Unie.http://nl.wikipedia.org/wiki/Groep_van_20
Gezamenlijk beslaan de leden van de G20 zo’n 90% van het wereldwijde bruto nationaal product en zo’n twee derde van de wereldbevolking.
G20 is het forum voor samenwerking en beraad met betrekking op financiële systemen.
Het project G(irls)20 is hier een voorvloeiend project van. Het project richt zich op meisjes uit de 19 verschillende landen en de Europese Unie. Het project heeft aandacht voor meisjes van verschillende achtergronden.http://www.girls20.org/2015delegates/
Het is de bedoeling het immigratie probleem bespreekbaar te maken. Het project richt zich op vrouwen die ervaring hebben met het immigrant zijn.
Christella is niet alleen het gezicht voor Nederland binnen dit project maar zij vertegenwoordigd ook de Europese Unie. Naast Nederland hebben ook Frankrijk, Italië, Spanje en Duitsland een eigen afgevaardigde.
Christella is echter verkozen als de afgevaardigde van de hele Europese Unie!

Ik ben super trots op deze meid, met wie ik jaren geleden op de middelbare school zat.
Ik ben ook heel blij dat zij mij heeft benaderd zodat ik mijn steentje kan bijdragen aan dit project.

Christella is nu onderweg naar Istanbul om daar haar ideeën bespreekbaar te maken. Het is de bedoeling dat iedere afgevaardigde een eigen project opzet en daarmee bijdraagt aan het bespreekbaar maken van de immigratie werkelijkheid. Christella richt zich met haar project op de arbeidsintegratie van allochtone vrouwen.
“Nederland, België en Denemarken de landen met de grootste kloof van arbeidsparticipatie tussen migrantenvrouwen en autochtone vrouwen”.

“We bevinden ons in tijden van diversiteit, menig spreken zelfs van super diversiteit. Gooi daar nog eens de huidige ‘migratiecrisis’, feitelijke vluchtelingencrisis, bovenop en te midden van die desorganisatie wordt de angst voor het onbekende geboren”

Christella wilt met haar project ervoor zorgen dat de kloof tussen arbeidsdeelname en gekleurde vrouwen kleiner wordt. Ze wilt jong professionele koppelen aan pupillen. De pupillen bestaan uit meisjes met een immigratie achtergrond die zojuist begonnen zijn aan hun studie, vragen hebben over mogelijkheden binnen hun beroepsattitude, hun cv willen uitbereide, ervaringen willen opdoen, e.d. Meisjes die behoefte hebben aan rolmodellen met een gelijke allochtone achtergrond. De rolmodellen bestaan uit professionals die ervaren zijn met de integratie problematiek. Die een goed netwerk hebben en die passie en affiniteit hebben met dit onderwerp.

Ik zal de rol als ‘’mediahoofd’’ op me nemen. Daarnaast zal ik ook als duizendpoot te werk gaan om het netwerk uit te bereiden en naamsbekendheid te creëren bij een ieder die zich hier in interesseert.

Want, gelijkheid is enkel echt gelijk, als ze inclusief is.

“Ook is het belangrijk om vluchtelingen klaar te stomen voor de Nederlandse maatschappij. Ze moeten veel eerder en sneller Nederlandse lessen krijgen. En het moet niet alleen bij Nederlandse lessen blijven. Ze moeten ook kennis krijgen van de Nederlandse geschiedenis, Nederlandse normen en waarden, de Nederlandse wet en regelgeving etc.”

Naam: Mana Giw
Geboren: 11 mei 1989, Tehran Iran
Naar Nederland gevlucht in: maart 1995
Studeert nu: Human Resource Management in Amsterdam 

mana giw

1. Wat herinner jij je nog over jouw vlucht naar Nederland?
Ik weet nog dat wij midden in de nacht ineens met mijn moeder en broertje weggingen. Mijn tante was bij ons en ze bleef maar huilen. Ik begreep niet waarom ze huilde en het gaf mij een heel naar gevoel. Ik was bijna 6 destijds en veel meer kan ik mij er niet meer van herinneren.
2. Wat is je eerste herinnering aan Nederland?
Mijn eerste herinnering aan Nederland is verschrikkelijk; ik weet nog dat we in een hok met extreem veel andere mensen werden gestopt. Het leek net een gevangenis en mijn moeder werd continu ondervraagd. Toen ze daar eindelijk met ons klaar waren werden we naar een andere instantie gestuurd voordat we naar een AZC gingen. Ik weet nog dat ik veel moest huilen en mijn vader wilde zien.
3. Denk je nog weleens terug aan je tijd in Iran?
Ja elke dag! We hadden familie om ons heen ooms, tantes, opa’s, oma’s en neven en nichten. Sommige heb ik helaas nooit meer gezien.
4. Wat vind je van het huidige asielbeleid in Nederland?
Ik vind dat het verbeterd is tenopzichte van vroeger. Ik ken mensen die na 15 jaar in onzekerheid te hebben gezeten, uiteindelijk hoorde dat ze toch niet konden blijven. Ik zeg niet dat het huidige asielbeleid in Nederland goed is, maar mensen weten nu wel eerder waar ze aan toe zijn. En zekerheid is heel belangrijk in zulke situaties. Iemand die alles achter laat wil graag weten hoeveel kans hij of zij loopt om terug gestuurd te worden. Mensen riskeren niet zomaar alles. Als zij dan afgeschilderd worden als ‘gelukszoekers’ maakt dat mij erg boos. We zijn allemaal mensen, de aarde is van ons allemaal, we mogen allemaal veilig zijn.
5. Waar hebben Vluchtelingen families volgens jou de meeste behoefte aan als het gaat om ondersteuning? Zekerheid! Je wil weten waar je aan toe bent, wat de eventuele vervolg stappen zijn en waar je heen kunt als je hulp of informatie nodig hebt. Je leeft heel lang in onzekerheid met de angst terug te worden gestuurd. De regering acht veel landen als ‘veilig’ terwijl deze landen niet veilig zijn. Ook is het belangrijk om vluchtelingen klaar te stomen voor de Nederlandse maatschappij. Ze moeten veel eerder en sneller Nederlandse lessen krijgen. En het moet niet alleen bij Nederlandse lessen blijven. Ze moeten ook kennis krijgen van de Nederlandse geschiedenis, Nederlandse normen en waarden, de Nederlandse wet en regelgeving etc. In veel situaties blijft deze kennis echter uit. En achteraf vraagt men zich af hoe het dan mis is gegaan, waarom vluchtelingen niet genoeg geintegreerd zijn, nou hierom dus!
6. Wat is volgens jou de grootste misvatting die Nederlanders hebben over vluchtelingen?
Dat het gelukszoekers zijn. Leer dat rot woord toch eens af. Ik zou iedereen die een dergelijke mening heeft wilen vragen om 1 week te verblijven in het gebied waar de vluchteling vandaan komt. Om voor 1 week mee te maken wat de vluchteling heel zijn leven heeft meegemaakt. Wellicht komt er dan meer begrip voor de ander. Ik begrijp niet hoe mensen kunnen denken dat een vluchteling die alles op het spel zet, jaren lang in een hokje van 4 bij 4, met nog 20 anderen en een hele kakkerlakken familie, daadwerkelijk een andere keus heeft.
Mijn ouders zijn na hun Nederlandse lessen meteen gaan werken. Zij werken misschien veel harder dan vele anderen. Wanneer zij het echter beter doen dan de autochtoon wordt er geroepen: “het eigen volk eerst!”, wanneer zij het slechter doen dan de ander en bijvoorbeeld in de uitkering terecht komen, worden ze “uitkeringsverstrekkers genoemd”.
7. Wat heb jij voor jouw gevoel aan Nederland te danken?
Wat ik Nederland dankbaar ben is in woorden te licht uitgedrukt. Ik ben Nederland dankbaar voor mijn VRIJHEID! Ik ben Nederland dankbaar dat ik hier kan zijn wie ik wil zijn. Dat ik mag zeggen wat ik wil zeggen zolang ik niemand beledig.
Dat ik niet continu achter mij moet kijken wanneer ik zeg dat we een schijtregering hebben. Dat ik niet gedwongen wordt mij aan een geloof te houden waar ik niets mee heb en niets mee wil. Dat ik niet gedwongen wordt mij te bedekken, omdat anders mannen in verleiding komen en gaan zondigen. Dat ik als vrouw zijnde evenveel waard ben als een man. Dat Nederland hoe dan ook, ook mijn thuis is.
8. Wat zou je andere nieuwkomende Vluchtelingen willen meegeven?
Wees geduldig, wees dankbaar en vecht voor jezelf.
9. Wat is jou droom voor de toekomst?
Mijn droom is dat iedereen in gaat zien dat we allemaal mensen zijn ongeacht huidskleur, ras, geloof, geaardheid of afkomst. We komen allemaal van het zelfde planeet. Deze planeet was er al voor er mensen waren het had toen geen grenzen. Waarom nu wel?Heb respect voor elkaar.

Wat zou Anne zeggen tegen Aziza, Anu, Aida en Azar?

anne frank
Als jong meisje keek ik altijd gefascineerd naar de dodenherdenking op tv. Ik herinner me dat ik het op jonge leeftijd al belangrijk vond om op die vierde van mei, om acht uur in de avond, twee minuten stil te zijn. Ik zat dan samen met mijn ouders en broertjes voor de tv. Toen ik in groep zes zat heb ik een spreekbeurt gehouden over Anne Frank. Ik bewonderde haar. Ik vond haar zo heldhaftig, zo moedig. Ik identificeerde mezelf vaak met Anne. Een meisje dat van schrijven hield, een meisje vol dromen. Ik zag mezelf ook graag zo moedig zijn als Anne. Ik kon er met mijn hoofd maar niet bij, waarom had zij de oorlog niet overleefd? En hoe kon ze toch zo moedig zijn? Hoe kon ze nog dromen hebben?
Ik was zoveel met het verhaal van Anne bezig dat ik de avond nadat ik mijn spreekbeurt gehouden had niet kon slapen. Ik mocht die avond in het bed van mijn ouders slapen. Dat was een hele geruststelling voor mij.

Ik ben in 1991 geboren, 46 jaar na het einde van de oorlog. In 1998 hield ik mijn spreekbeurt over Anne Frank, 53 jaar na de oorlog.
Nu ben ik 24, vandaag is het 70 geleden.
Die geruststellende gedachte, dat ik in een hele andere tijd ben geboren, die gedachte waar ik vroeger gerustgesteld door werd, die gedachte ben ik op dit moment kwijt.

Nu ik ouder ben realiseer ik me dat er dagelijks niet duizenden, maar miljoenen Anne’s zijn.
Anne’s die nog wel leven. Anne’s die nog wel happy ending kunnen hebben.
Er leven miljoenen kinderen in oorlog. In oorlogen die ontstaan zijn om de Economische markt op peil te houden. Oorlogen die bedacht en gecreëerd zijn door mensen die zich niet kunnen voorstellen hoe het is om er daadwerkelijk in een te zitten. Misschien moeten die mensen de dagboeken van al deze Anne’s maar eens lezen. Misschien moeten ze het dagboek van Aziza, 7 jaar uit Afrika, maar eens lezen. Misschien moeten ze maar eens lezen hoe bang Aziza is nadat haar moeder is overleden aan Ebola. Of misschien moeten ze het dagboek van Anu, 12 jaar uit Nepal, eens lezen. Anu schrijft over de aardbeving die haar leven kort geleden verwoest heeft. Anu weet niet waar haar ouders zijn.

Of misschien het dagboek van Aida, 17 jaar uit Bosnië. Die nog elke dag nachtmerries heeft over haar vader; vermoord voor haar eigen ogen omdat hij moslim was.
Het dagboek van Azar kunnen ze helaas niet meer lezen. Dat dagboek is vandaag in miljoenen stukjes uiteen geklapt door een explosie.

Het vieren van vrijheid voelt voor mij nu niet meer als een feest. Het vieren van vrijheid op 5 mei voelt als een daad van ontkenning. De vrijheid in Nederland wordt in het hele land gevierd. Waarom worden de nieuwkomers die ons land zojuist gearriveerd zijn niet met een warm hart onthaald? Waarom is vrijheid zo belangrijk als we het niet willen delen met elkaar?

Vacature Jeugdbeschermer

Hallo lieve lezers

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets geplaatst heb in de rubriek ‘vacatures’.
Ik heb het enorm druk met school!
Gezien het feit dat er bar weinig vacatures voorbij komen binnen de welzijnssector kan ik jullie er natuurlijk niet van onthouden er een te delen wanneer ik deze bij uitzondering wel tegenkom!

De onderstaande vacature is voor zowel MWD-ers als SPH-ers bedoeld.
Het gaat om een functie als Jeugdbeschermer. Een functie waarin je veel verantwoordelijkheid draagt voor een jeugdige die zijn of haar leven weer op orde wil krijgen. De jeugdigen hebben een OA oftwel een ondertoezichtsstelling.
Als Jeugdbeschermer ben je verantwoordelijk voor de hulp en dienstverlening van deze jeudigen. Stel je hulpverleningsplannen op en werk je samen met de Kinderrechter of de Raad van Kinderbescherming.

Een hele uitdagende functie lijkt mij!
Bekijk onderstaande link voor meer informatie:
http://www.maandag.nl/Vacatures/vacature-Jeugdbeschermer-9000302/?utm_source=Indeed&utm_medium=organic&utm_campaign=Indeed

Ik hoop dat jullie hier je voordeel mee kunnen doen,

Liefs Suheyla